--- ---

Dit keer eens géén verhaal over beursgenoteerde aandelen, maar wel over een andere, in twee opzichten, interessante investeringsmogelijkheid.

Ik heb al jaren een aantal zonnepanelen op mijn dak liggen, en die zijn destijds puur gekocht voor het goede gevoel, want financieel gezien wist ik dat ik er bij in zou schieten. Maar het klimaat heb ik er toch een bescheiden handje mee geholpen, en dat was toen ook de bedoeling.

Inmiddels is de techniek voortgeschreden, en is het plaatje een heel stuk aantrekkelijker geworden. De stroomproductie per paneel met een vergelijkbare oppervlakte is sindsdien verdubbeld, en de prijzen zijn ook nog eens spectaculair gedaald, in september dit jaar nog eens geholpen door de afschaffing van de invoerrechten op Chinese zonnepanelen.

De propositie is nu zo aantrekkelijk geworden dat ik besloten heb om mijn oude panelen (die 10 jaar probleemloos hebben gewerkt, geen onderhoud, geen kosten) voor een habbekrats te verkopen en om te ruilen voor nieuwe. Op de oude panelen maak ik een stevig verlies, maar dat mag, net als op de beurs, nooit de leidraad zijn om af te zien van deze transactie.

Je moet natuurlijk wel gezegend zijn met de ruimte om de panelen te kunnen plaatsen, een plat dak of een schuin dak redelijk op het zuiden gericht, en dan moet de lokale welstandscommissie het ook nog eens toestaan, wat niet altijd zo is.

Je hebt grofweg gesproken twee soorten panelen, de bekende blauwe (polykristallijne panelen) en sinds een paar jaar ook zwarte (monokristallijn). De zwarte worden vaak om esthetische redenen gekozen, de stroomopbrengst verschilt nauwelijks, in Nederland althans. De blauwe zijn wel een procent of 10 goedkoper.

De zonnepanelen leveren gelijkstroom, en je hebt een omvormer er bij nodig om daar wisselstroom van te maken. Aan de omvormer zit een stekker die je gewoon ergens in het stopcontact stopt, en dat is alles.

De productiecapaciteit van een zonnepaneel wordt uitgedrukt in wattpiek (Wp), ofwel het vermogen in de ideale situatie. Die doet zich in Nederland uiteraard niet zo vaak voor, maar ook bij minder of zelfs geen zon produceren de panelen toch gewoon stroom. De huidige generatie panelen leveren in Nederland gemiddeld 85% op* bij een ideale ligging (een hellingshoek van 30 graden, gericht op het zuiden) en ongeveer 80% bij een platte ligging. Dat houdt bijvoorbeeld in dat een platliggend paneel van 250 Wp een stroomproductie oplevert van 200 kWh per jaar. Ter vergelijking, een huishouden met twee kinderen verbruikt gemiddeld 4600 kWh per jaar aan stroom.

Ik zal u even mijn situatie schetsen: ik heb een plat dak, en ga de panelen ook plat neerleggen. Dat scheelt mij een iets van €700 aan installatiekosten, maar de stroomopbrengst is dus ook iets lager. Ik heb een set uitgekozen met acht 345 Wp blauwe zonnepanelen, afmetingen 200 bij 100 cm (de andere nu gangbare maat is 160 bij 100 cm), en inclusief alle benodigdheden zoals bekabeling, stekkers en omvormer gaat het me dat €1850 inclusief BTW kosten. Wellicht dat er gemeentes zijn die subsidie verstrekken, maar waar ik woon is dat helaas niet het geval. Wel helpt de overheid een handje door een groot deel van de BTW aftrekbaar te maken**.

Deze panelen gaan, als het goed is, 8 x 80% x 345 = 2208 kWh per jaar opwekken. Hoe de stroomprijs zich in de toekomst zal ontwikkelen durf ik niet te zeggen, maar het lijkt niet onrealistisch om enige inflationaire opwaartse druk te veronderstellen. Momenteel betaal ik, naast de vastrecht heffing, €0,215 per kWh, maar omdat de overheid vanaf 2019 een lagere energiebelasting op elektriciteit*** gaat heffen, zou het kWh tarief in principe met 0,7 eurocent gaan dalen. Alsdan zullen deze panelen mij een jaarlijkse besparing van €459 op mijn energierekening gaan opleveren.

De levensduur van de panelen is lang, de fabrikant geeft meestal een garantie van 20 jaar of langer. Wel is het zo dat de efficiency in de loop der tijd iets afneemt, maar overigens nauwelijks meetbaar. In die 20 jaar maak ik in principe geen kosten, het systeem behoeft geen onderhoud op misschien een keer een poetsbeurt na.

Op basis van de hier genoemde getallen (de onzekerheden lijken realistisch/conservatief ingeschat) gaat dit systeem mij een rendement opleveren van maar liefst 28% per jaar. Of anders gezegd, na reeds vier jaar heb ik mijn investering al volledig terug. Als ik de panelen had laten installeren, dat zou het rendement nog altijd op een zeer mooie 21% uitkomen.

Ik ga gelukkig niet meer produceren dan ik verbruik, want als je een netto leverancier wordt (lees: meer opwekt dan verbruikt), dan wordt het plaatje een stuk minder voordelig. Vaak krijg je voor de overproductie een veel lager tarief per kWh, bij mijn huidige energieleverancier slechts €0,11.

En wellicht evenzeer belangrijk, los van dit financiële plaatje, lever ik hiermee ook nog een positieve bijdrage aan het klimaat, dat voelt sowieso al goed.

Met vriendelijke groeten,
Manus Fleskens

*: Die 85% lijkt een wat conservatief gemiddelde, afhankelijk van de weersomstandigheden en de plaatsing van de panelen. Ik heb wat rondgeneusd op een forum van zonnepaneelgebruikers, maar daar wordt met regelmaat melding gemaakt van een hogere opbrengst.

**: daar moet je natuurlijk wel wat voor doen, namelijk je registreren als ondernemer, en één kalenderjaar lang aangiftes omzetbelasting doen. Als je al ondernemer bent, dan gaat deze vlag overigens niet op. Bij de eerste aangifte vul je de meegekochte BTW in, plus een eenmalig bedrag wat je aan stroomopbrengst genereert. De belastingdienst werkt daarvoor met tabellen die aangeven wat dat bedrag (“forfait”) moet zijn, dat is gekoppeld aan het geïnstalleerde vermogen van de panelen. De daaropvolgende kwartalen zijn allemaal “nul-aangiftes”. Het werk stelt niet zo veel voor, en houdt dat in dat je per saldo ongeveer driekwart van de BTW teruggestort kan krijgen.

***: Voor elektriciteit zal de overheidsheffing weliswaar iets dalen, maar voor gas zal die behoorlijk toenemen, waardoor een gemiddeld huishouden ongeveer €15 per maand meer zal gaan betalen in 2019.

Manus Fleskens

Manus Fleskens studeerde af in Bedrijfseconomie en Fiscale Economie aan de Universiteit in Groningen. Vanaf 1985 werkte hij als beleggingsanalist bij de ABNAMRO (toen nog ABN geheten), het destijds gerenommeerde Barclays de Zoete Wedd en Bankhaus Metzler. Als analist volgde hij de middelgrote tot kleinere in Nederland beursgenoteerde ondernemingen, en adviseerde uitsluitend institutionele beleggers. In 2002 maakte hij de overstap naar Wedge, een family office voor de Libanees Issam Fares, alwaar hij het beheer van zijn vermogen (€250 miljoen) tot voornaamste takenpakket had. Sinds 2012 acteert hij als Private Investor en is hij als Pro verbonden aan ProBeleggen.

Geef een reactie