--- ---

Een handelsakkoord met Europa en korting van 50% op Alibaba en zijn 40 beleggers....

Misschien denk je dat ik een spelfout heb gemaakt door Son te schrijven in plaats van Zon, of dat ik na 16 jaar Amsterdam inmiddels het accent heb overgenomen... Niets daarvan, ik ga het vandaag hebben over Masayoshi Son, de oprichter en CEO van Softbank. En over de enorme, vermeende, korting die rust op dit conglomeraat.

Conglomeraten noteren vaak tegen een koers die lager is dan de optelsom van de beleggingen die zij in portefeuille hebben, de zogenoemde discount. Dat geldt bijvoorbeeld voor Berkshire Hathaway en Investor AB, van beiden ben ik een groot fan. Waarom deze discounts bestaan heb ik onderaan deze blog verder toegelicht.

Handelakkoord Japan en de EU

Deze week werd bekend dat er een handelszone komt bestaande uit Japan en de EU. Een handelszone met 600 miljoen inwoners. Er kraait geen haan naar, want iedereen kijkt alleen maar de andere kant op, naar de ruziemakende Trump. Maar dit is echt groots voor Europa en big in Japan!

Japanse korting van 50% iets voor jou?

Nog mooier wordt het als we naar het Japanse Softbank kijken. Van een Japans telecombedrijf is Softbank in 20 jaar tijd veranderd in een beleggingsvehikel ‘pur sang’. Son, de CEO van Softbank, had al vroeg in de gaten dat Alibaba als bedrijf een gouden toekomst had en investeerde USD 100 miljoen. Dat is nu ongeveer USD 130 miljard(!) waard! Dit belang alleen is al meer waard dan de totale waarde van Softbank op de beurs van USD 95 miljard. Natuurlijk is dat een notering in JPY (symbool 9984) maar aangezien de beleggingen met name in USD noteren noem ik de waarde in USD.

Verder berekende het hedge fund Tiger Global dat het totaal van de waarde van de beleggingen van Softbank rond de USD 190 miljard moet liggen, ofwel het dubbele! Voor verdubbelaars zoals wij zijn in het VOC Fonds gaan dan de oogjes glimmen! Valt hier iets te halen?

Eerst even kijken waar die andere USD 60 miljard in zit... De belangrijkste belangen zijn in Yahoo Japan en in Sprint (een kleinere telco uit de VS). Deze belangen maken duidelijk een minder grote impact dan het belang van USD 95 miljard in Alibaba. En dat dat een groot en snelgroeiend Chinees bedrijf is wist je natuurlijk al. Alibalba heeft op dit moment een beurswaarde bijna USD 500 miljard....

Son als visionair en fondsmanager is een bonus

De man heeft wel bewezen goed vooruit te kunnen kijken in de snel veranderende IT-wereld en is nu bezig een USD 100 miljard groot Vision Fund uit de grond te stampen. Met onder andere een belang in Uber om maar iets te noemen. En los van het feit dat Softbank daar zelf geld in gaat stoppen is het de bedoeling dat grote beleggers ook investeren. Hierdoor zal Softbank, indien de rendementen van het Vision Fund goed zijn, in de toekomst een deel van die rendementen extra ontvangen waardoor het bedrijf nog meer waard wordt. De potentiele onderwaardering is misschien wel méér dan 50%!

Softbank is afhankelijk van Alibaba

Grafiek Alibaba (wit) versus Softbank (oranje) - bron Bloomberg

Dit jaar steeg Alibaba ongeveer 10%, Softbank deed ca. 7% en bleef daarmee redelijk in lijn. Afgelopen jaren bleef Softbank echter vreselijk achter (zie grafiek), vandaar de huidige discount. Je bent daarbij wel behoorlijk afhankelijk van Alibaba. Mocht je dat niet willen en ’t echt leuk willen maken, dan kan je natuurlijk ook nog eens het koersrisico van Alibaba (deels) hedgen. Je kunt bijvoorbeeld calls te schrijven op Alibaba terwijl je aandelen  Softbank koopt. Verdiept je wel eerst goed in de risico’s die hiermee gepaard gaan, Alibaba en Softbank kunnen flink uiteenlopen qua koers en dat kan met deze constructie ook tegen je ingaan, zeker op korte termijn.

Hierboven beschreven voorbeeld van Softbank is een mooi, recent, voorbeeld van een conglomeraat als aantrekkelijke belegging. Hieronder leg ik mijn algehele enthousiasme voor dergelijke beleggingen, mits goede geleid, nog eens uit.

Conglomeraten noteren vaak tegen een discount: een toelichting

Graag sta ik nog even stil bij de begrippen ‘conglomeraat’ en ‘beleggingsvehikel’. Zo is 53 jaar geleden Berkshire Hathaway begonnen, als een beleggingsvehikel. Uit eerdere blogs weet je vast dat ik daar vol bewondering naar kijk. Inmiddels is dat vehikel een conglomeraat met vele dochterondernemingen. Of kijk naar Investor AB uit Zweden, besproken in oktober 2016: Zweedse degelijkheid; Beleggen via Investor AB, dat afgelopen dinsdag, 17 juli 2018, 2% stijgt op goede cijfers. Echter, Investor AB noteert nog steeds 28% onder de waarde van de optelsom van alle beleggingen in het fonds…

Conglomeraten zijn lastiger te waarderen

Gek eigenlijk, Berkshire en Investor hebben het over lange termijn beter gedaan dan de index van hun eigen land en toch doen ze een korting ten opzichte van de geschatte werkelijke waarde van hun beleggingen. Ik zeg geschat, want de waarde van een niet-genoteerde 100% deelneming in een bedrijf is altijd lastiger te bepalen dan het uitrekenen hoeveel een belang waard is in bijvoorbeeld Wells Fargo of Astra Zeneca waard is.

Conglomeraten zijn minder flexibel

Grote beleggers hebben liever zelf het heft in eigen handen, door individuele belangen te nemen kunnen ze sneller schakelen. Zodra je in een ‘conglomeraat’ of ‘beleggingsvehikel’ belegt zit je vaak in een verzameling van bedrijven over verschillende sectoren en soms ook illiquide van aard zijn. Zo heeft Investor een belang in SEB Bank, dit is dusdanig groot (20% van de aandelen SEB Bank) dat Investor dit belang nooit zonder koersdruk direct kan verkopen.

Conglomeraten kennen een hoger dividendrendement

Het leuke aan die beleggingsvehikels is echter dat je ze soms met wel 25% korting kan kopen. Je krijgt dus voor bijvoorbeeld EUR 75 een belang van EUR 100 in beleggingen. Stel nu dat de beleggingen na één jaar 10% meer waard worden en EUR 110 waard zijn en onze belegging nog steeds met een discount van 25% noteert. Dan lijkt het op het eerste gezicht alsof je er niks mee opschiet. Je hebt dan hetzelfde rendement als op de beurs…

Maar dan heb je buiten het dividend gerekend!

Over de beleggingen wordt bijvoorbeeld 3% dividend uitgekeerd, over EUR 110 is dit EUR 3,30. Deze worden aan ons als aandeelhouders uitgekeerd maar dan is het voor ons 3,3/82,5 en dat is 4%! Dus op lange termijn, als de discount constant blijft, verdienen we 1% extra per jaar. Zo profiteer je dus van je discount.

Conglomeraten noteren een wisselende discount

Gelukkig is de discount niet altijd constant en kan je er ook van profiteren als die discount een keer flink terugloopt. Zo is het totale rendement van het aandeel Investor YTD (vanaf 1 januari 2018) 1%, terwijl de intrinsieke waarde van Investor met 4% is gestegen (gebaseerd op de belangen die ze allemaal bezitten. De discount is dus verder opgelopen met 3% naar 28% per 17 juli 2018. Diezelfde discount kan in de toekomst zomaar weer teruglopen tot 20% (géén garanties!) en dat betekent voor de belegger dus meer dan 10% extra rendement (80/72 = 111% voor de liefhebbers dus 11% extra return). Bovenop de ontwikkeling van de waarde van de beleggingen van Investor natuurlijk!

Berkshire daalt dit jaar met bijna 4%. De intrinsieke waarde is juist gestegen dit jaar met enkele procenten. Bereken maar eens het belang van 45 miljard in Apple…

Conglomeraten hebben de tijd

Een andere goede reden om in beleggingsvehikels te beleggen is meer van strategische aard. Berkshire, Investor en Softbank worden geleid voor de ultra lange termijn, net als vele succesvolle familiebedrijven. Ze kunnen investeren indien dat zinvol is zonder zich druk te maken over de resultaten van het komende kwartaal. Die lange termijn bril, mits er een paar goede professionele ogen achter zitten, leidt mijns inziens tot betere resultaten.

Samenvatting:

Conglomeraten zijn vaak interessante beleggingen, door hun lang termijnvisie, iets hogere dividend en de schommelende discount. Softbank is daar een interessant en mooi voorbeeld van.

Rob Stuiver

Rob Stuiver (1968) beheert het VOC Fonds en is eindverantwoordelijk voor het resultaat. Rob is vanaf de jaren ’90 actief in de beleggingswereld. Vanaf 1993 als als beleggingsadviseur bij ABN AMRO. In de laatste 5 jaar hiervan werkte hij als adviseur van de meest vermogende families van Nederland binnen de afdeling Private Wealth Management. Eind 2013 begon Rob voor zichzelf om zijn, geheel door hemzelf uitgewerkte, manier van beleggen door te ontwikkelen tot de VOC strategie. Hierover schreef hij in 2015 het boek “Van Stuiver tot Miljardair” en heeft hij het kennisportaal www.vocbeleggen.nl opgericht. In 2017 is Rob gestart met het VOC Fonds. Zijn visie omtrent beleggen in combinatie met een hefboom is in de loop der jaren steeds verder verfijnd. Reageren op dit artikel? info@vocbeleggen.nl.

Geef een reactie