De beleggingswereld houdt zich momenteel bezig met een ‘nieuw’ discussiethema: het uitlenen van aandelen door aanbieders van beleggingsproducten. Deze week werd in een artikel in de media stilgestaan bij de uitleenpraktijken van aandelen door instellingen die trackers uitgeven (trackers zijn indexvolgende producten, ook wel exchange-traded funds genoemd).

Er is sprake van zwaar weer op de beurzen, dat zal niemand ontgaan zijn. Onzekerheid over de ontwikkeling van de Amerikaanse economie, angst voor een nieuwe recessie en zorgen over de schuldencrisis in Europa zijn beleggers niet in de koude kleren gaan zitten.

Sommige beleggers dromen van jaarrendementen die structureel rond de 10% liggen. De kans is groot dat deze optimisten hun verwachtingen moeten bijstellen. Het goede nieuws: aandelen vormen nog altijd de best renderende beleggingscategorie.

De eerste tien jaar van dit millennium waren voor de westerse beurzen geen onverdeeld succes, sterker nog: 2000-2010 wordt door sommige beleggers als een verloren decennium beschouwd. De vraag rijst, of we ons inmiddels in een beter beleggingstijdperk bevinden. Gaan aandelen de komende jaren structureel beter renderen?

Terwijl Dominique Strauss-Kahn met een elektronische enkelband door een luxe appartement in Manhattan strompelt, is het Internationaal Monetair Fonds (IMF) naarstig op zoek naar kandidaten die de gevallen voorman zouden kunnen opvolgen.