Het is niet handig wat de Fed doet. De monetaire verruiming van 600 miljard dollar lijkt prachtig, maar het zal de komende jaren geen noemenswaardig effect hebben. Helaas!

Stel u bent aan het tuinieren. U hebt één emmer water ter beschikking. Geeft u dat dan direct aan de dorstige planten of gooit u hem leeg in een regenton in de hoop dat die overstroomt en dat het water dan tergend langzaam naar de planten stroomt.

 
Helaas heeft de Fed ervoor gekozen om 600 miljard dollar in de regenton te gooien door obligaties te kopen. En in wiens handen zitten die? Juist! In de portefeuilles van de banken en de institutionele beleggers. Die gaan dus obligaties verkopen en krijgen daar per maand 75 miljard dollar voor. Dat is cash en dat zullen ze dus gaan beleggen, wat theoretisch ruimte biedt voor een stijging van het koersgemiddelde met tussen de 3 en 5%. Ook de banken zullen effecten kopen, omdat zij via de kapitaalmarkt nu eenmaal beter hun risico's kunnen afdekken met allerlei zinvolle producten. Het geld blijft dus rondzingen op de kapitaalmarkt en slechts een heel klein gedeelte zal weglekken naar de fysieke economie.

 
Het is niet voor niets dat de grafieken aangeven dat de beursindex aan de bovenkant van de bandbreedte zit en dus nauwelijks ruimte bieden voor een stijging, hooguit voor een tergend kruipende, licht opgaande beweging. Beleggers zullen erg ver vooruit moeten kijken, minimaal 3 jaar, om enige ruimte te zien voor een stijging. Grafieken voor 1 maand, 6 maanden, 1 jaar en 2 jaar tonen geen kansen voor koopjesjagers. Fundamenteel is dat terecht met gierende overheidstekorten, enorme bezuinigingen die nodig zijn en een hoge werkloosheid. Gelukkig hebben de meeste grote bedrijven een gezonde balans en kunnen ze profiteren van de groei in Azië. Dat biedt hoop, maar alleen voor de lange termijn en ook pas dan als de Fed eens zou besluiten om de fysieke economie een impuls te geven in plaats de economie van de beleggers. Nu zaait ze hoop, maar zal een nachtmerrie oogsten.